"ان" İLE BİTEN SIFATLAR

"ان" ile biten sıfatlar tenvin almazlar. Memnu mines sarf'tırlar.

كَسْلَانُ : Tembel

جَوْعَانُ : Aç

عَطْشَانُ : Susamış

غَضْبَانُ : Kızgın

مَلْآنُ : Dolu

الذِي EDATI (İSM-İ MEVSUL)

"O ki, -en, an" manalarına gelir, iki cümleyi birbirine bağlar.

الرَجُلُ الذِي خَرَجَ مِنْ المَسْجِدِ الآنَ تَاجِرٌ شَهِيرٌ : Şimdi mescidden çıkan adam meşhur bir tüccardır. (O adam ki şimdi mescidden çıktı meşhur bir tüccardır.) (Sıla Cümlesi : Fiil Cümlesi)

القَلَمُ عَلَى المَكْتَبِ الذِي هُوَ جَدِيدٌ : Masanın üzerindeki kalem yenidir. (Masanın üzerinde olan kalem yenidir.) (Sıla Cümlesi : İsim Cümlesi)

البَيْتُ الذِي أَمَامَ المَسْجِدِ لِلْإِمَامِ : Mescidin önündeki ev imamındır. (Mescidin önünde olan ev imamındır.) (Sıla Cümlesi : Şibhi Cümle)

İsm-i Mevsul (الإِسْمُ المَوْصُولُ); Kendisinden sonra gelen cümle ile açıklanan ve bu cümleyi başka bir cümleye bağlayan marife isimlerdir.

الذِي ، مَنْ ، مَا

Bağlanan ikinci cümleye "Sıla Cümlesi" denir. Sıla Cümlesi, isim cümlesi, fiil cümlesi ve şibhi cümle şeklinde gelebilir.

الذِي edatının, müennes, ikil ve çoğulları da mevcuttur.