Şöyle dediği rivâyet edilmiştir: Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem Medîne'ye kudûmunda nâs selem sûretiyle bir, iki (, üç) sene va'deli hurma alırlar, satarlardı. Bunun üzerine Resûl-i Ekrem: Her kim hurma (gibi bir şey almak satmak) da Selem tarîkıyle bey' ederse (mikdârı) keyli veya vezni ma'lûm olarak -yine İbn-i Abbâs'tan bir rivâyette- muayyen bir va'deye (değin) akdetsin buyurdu.

[Biz, (gerek) Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem'in devr-i hayâtında, (gerek) Ebû Bekr'in, Ömer'in (hilâfetleri) zamânında buğday, arpa, kuru üzüm ve hurmada selem tarîkıyle muâmele yapardık] dediği rivâyet edilmiştir: İbn-i Ebî Evfâ'dan (diğer) bir rivâyette de müşârün-ileyh: [Biz, ehl-i Şâm'ın zirâatcisiyle muayyen bir kilede (ölçülmek ve vezn-i muayyende tartılmak üzere) ma'lûm bir va'de (hulûl edince) ye kadar buğday, arpa, kuru üzüm (mübâyaasında) selem tarîkıyle muâmele yapardık] demiştir. İbn-i Ebî Evfâ'ya: - Selem, müsellemün-fîhin aslı, mülk ve tasarrufunda bulunan kimseye mi (hastır?) diye soruldu da İbn-i Ebî Evfâ: - Mebîin aslına mâlik olduklarını biz, Şam zirâatçilerine hiç bir zaman sormadık, diye cevab verdi.

Muttasıl sened ile Buhârî'nin Tâbiî Amr İbn-i Şerîd'den rivâyetine göre, müşârün-ileyh demiştir ki: Bir kere Sa'd İbn-i Ebî Vakkas'ın yanında durmuştum. Misver İbn-i Mahreme gelip elini Sa'd'in bir omuzuna koymuştu. Bu sırada) Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem'in kölesi (Eslem) Ebû Râfi' radiya'llahu anh geldi: - Ey Sa'd! Hânen dâhilindeki iki oda (akarı) mı (satacağım, şunu) benden alsan, diye teklîf etti. Sa'd İbn-i Ebî Vakkas: - Vallahi ben dört bin (dirhem) den ziyâde sana (bir fiat) veremem. (Bu da) müneccem veya ceste ceste olarak, dedi. Ebû Râfi'de: - Bu iki odaya bana (başkası tarafından) beş yüz dînar verildi. Eğer ben Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem'in: - Komşu komşuya en haklı bir şefî'dir, buyurduğunu işitmemiş olsaydım, bu iki odalı mekânımı dört bin (dirhem) e sana vermezdim de beş yüz dînâr (veren ta'lîb)e verirdim, dedi. Müeteâkıben Sa'd İbn-i Ebî Vakkas'a verdi.

Rivâyet olunduğuna göre, Âişe Hazretleri: - Yâ Resûl'allah! Benim iki komşum var. (Hediyye vermek istediğimde) hediyemi bunlardan hangisine (takdîmen) vereyim? diye sordum. Resûllullah salla'llahu aleyhi ve sellem: - Kapısı sana en yakın olan komşuma ver! buyurdu, demiştir.

Şöyle dediği rivâyet edilmiştir: (Bir def'a) ben, Eş'arîlerden iki kişi ile berâber Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem'in (huzûruna) varmıştım. (bunlar Resûlullah'dan iş istediler). Müteâkıben ben: - (Yâ Resûla'llah!) Ben, bunların iş, me'mûriyet isteyeceklerini bilmiyordum, dedim. Bunun üzerine Resûlullâh: - İş dileyen kimseyi biz, işimiz üzerinde kullanmayız, buyurdu.