Rivâyet olunduğuna göre, müşârün-ileyh demiştir ki: Muhâcirler Mekke'den Medîne'ye ellerinde (bir şey) olmıyarak hicret etmişlerdi. Ensâr ise (Medîne'de) arz, akar sâhibi idi. Bu cihetle Ensâr, her sene mallarının (yarı) mahsûlünü kendilerine vermek, ve Ensâr'ın yerine bağ ve bahçe işini ve külfetini Muhâcirler îfâ etmek şartiyle mallarını Muhâcirlere ortağa vermişlerdi. (Râvî) Enes'in anası -ki, Ümm-i Enes'tir- Ümm-i Süleym (denilmekle meşhur) idi. Abdullah İbn-i Ebî Talha'nın anası idi. (Bu sırada) Ümm-i Enes de Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem'e bir kaç hurma ağacı hediye etmişti. Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem de hurma ağaçlarını (mahsullerinden istifâde etmek üzere) Üsâme İbn-i Zeyd'in anası olan câriyesi Ümm-i Eymen (Bereke) ye vermişti. Enes İbn-i Mâlik demiştir ki: Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem Hayber halkıyle muhârebeden fâriğ olup da Medîne'ye döndüğü zaman Muhâcirler meyvasından istifâde ettikleri Ensâr'ın âriyet verdikleri menîhalarını Ensâr'a iâde etti. Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem de Ümm-i Enes'e hurma ağaçlarını verdi. Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem Ümm-i Eymen'e de hurma ağaçları yerine kendi bostanından bir kısmını verdi.

Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğu rivâyet edilmiştir: Kırk hasene vardır ki, bunların en a'lâsı sağımlı ve sütlü keçi menîha ve hediyesidir. Hayır-perverlerden bir kişi bu kırk haseneden birisini -onun sevâbını umarak, va'd olunan ecrini tasdîk ederek- işlemez, illâ o kimseyi Allah, bu hasene sebebiyle Cennet'e idhâl eder.