Rivâyete göre şöyle demiştir: Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem Mûte harbinde Zeyd İbn-i Hârise'yi komutan tâyin edip: Eğer Zeyd katlolunursa Ca'fer komutandır. Ca'fer de katlolunursa Abdullah İbn-i Revâha komutandır, buyurdu. Râvî Abdullah İbn-i Ömer der ki: Bu gâzâda ben de mücâhidler içinde bulundum. Biz Ca'fer İbn-i Ebî Tâlib'i (Şehîd edildikten sonra) maktuller arasında aradık. Onun vücûdunda doksan bu kadar süngü ve ok yarası bulduk!.

Şöyle dediği rivâyet olunmuştur: Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem bizi (Cüheyne kabîlesinden) Hurka üzerine (cihâda) göndermişti. Sabah vakti düşmana mülâkî olup onları inhizâma uğramıştık. Ensâr'dan bir mücâhidle ben Fezârîlerden (Mirdas İbn-i Nehîk adlı çoban) bir kişiye kavuştuk. Fezârî bizi görünce aklı başından giderek şuursuz bir halde: Lâ ilâhe illâ'llah! dedi. Bunun üzerine Ensârî arkadaşım çekildi. Fakat ben kargımı Fezârîye yerleştirdim, nihâyet öldürdüm. Medîne'ye geldiğimizde bu vâkıa Resûlullah'a erişmiş. Resûlullah bunu duyunca bana: - Ey Üsâme! Bu adamı Lâ ilâhe illâ'llah dedikten sonra niçin öldürdün? diye sordu. Ben de: - O, ölümden kaçmak için söyledi! dedim. Resûlullah ise, bu: Niçin öldürdün? suâlini hiç durmadan tekrâr ediyordu. Üsâme (mübâlâğa edip) nihâyet ben: Keşke bugünden önce müslüman olmayaydım? temennîsinde bulundum, demiştir.

Rivâyete göre şöyle demiştir: Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem ile berâber yedi gazâda bulunup düşmanla cenk ettim. Resûlullah'ın techîz edip gönderdiği seriyyelerden dokuz seriye içinde de gazâya gittim. Bu seriyyelerden birisinde bize Ebû Bekir komutan olmuştu. Bir kere de Üsâme İbn-i Zeyd radiya'llahu anhümâ.