Rivâyete göre: Alî bir ara Ebû Cehl'in kızı ile nişanlanmak istemişti. Alî'nin bu arzusunu Fâtıma duyarak Nebî salla'llahu aleyhi ve sellem'e gelip: - Babacığım! Herkes seni kızlarına darılmış (da onlara bakmıyor) sanıyor. Bak işte Alî, Ebû Cehl'in kıziyle nişanlanıyor! dedi. Bunun üzerine Resûlullah kalktı (bir hutbe îrâd etti). Misver der ki: Resûlullah bu hıtbesinde şahâdet getirdikten sonra şöyle dediğini işittim: - Besmele, Hamdele ve şahâdetten sonra derim ki: (Zeyneb'i) ben, Ebü'l-Âs İbn-i Rebî' a nikâh ettim. O bana (Zeyneb üzerine evlenmeyeceğine) söz verdi. Ve bana karşı (verdiği sözde) doğru hareket etti. (Yalan çıkmadı). Fâtıma da benden ayrılmış bir cüz'dür. Muhakkak ki, ben, ona karşı fenâlık yapılmasını çirkin görürüm. Vallahi, Resûlullah'ın kızı, Allah'ın düşmanı (Ebû Cehl') in kızı ile, bir erkeğin yanında birleştirilmez!. Bunun üzerine Alî, Ebû Cehl'in kızı ile evlenmeyi bıraktı.

Şöyle dediği de rivâyet olunmuştur: Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem'in Abd-i Şems oğullarından dâmâdı (Ebü'l-Âs')ı bir kere yâd etti ve onun hısımlığını pek güzel övdü: - O, bana söz verdi, sözünde gerçek çıktı ve bana verdiği va'di yerine getirdi, buyurdu.