Rivâyete göre, şöyle demiştir: Ahzâb (Hendek gazâsı) günü ben, Ebû Seleme'nin oğlu Ömer ile berâber (çocuk olduğumuzdan, Peygamber'in) kadınlar (ın) ın yanında bulunduk. Bir de baktım ki (babam) Zübeyr, atının üstünde iki üç kere Benî Kurayza'ya gidip geliyor. Ben (evimize) dönüp geldiğimde babama: - Ey baba! Ben seni Benî Kureyza'ya gidip gelirken gördüm, dedim. Babam: - Yavrucuğum! Sen beni (öyle) gördün mü? dedi. Ben de: - Evet! dedim. Babam (bu hareketinin sebebini bildirerek) dedi ki: - Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem: Benî Kurayza'ya kim gider de onların (vaziyeti) haberiyle bana gelir, (bildirir?) dedi. Ben de (icâbet edip) gittim. Gelince Resûlullah salla'llahu aleyhi ve sellem, bana babasiyle anasını bir arada yâdederek: - Zübeyr, babam, anam sana kurban olsun! buyurdu.